Home ความรู้ 11 สื่ง ที่เราจะได้เรียนรู้..ตอนเติบโตเป็นผู้ใหญ่

11 สื่ง ที่เราจะได้เรียนรู้..ตอนเติบโตเป็นผู้ใหญ่

0
8

1. เมื่อเรายังเด็ก เราแคร์ความรู้สึกคนอื่นมากกว่าตัวเราเอง

เรายอมทำอะไรหลายๆอย่างที่เราไม่อยากทำเราไม่กล้าที่ปฏิเสธอะไร

เพราะกลัวอีกฝ่ายรู้สึกกับเราไม่ดี

แต่พอเราโตขึ้น เราเริ่มหัดที่จะรับฟังและซื่อสัตย์ต่อเสียงหัวใจตัวเอง

เราเรียนรู้ที่จะปฏิเสธแบบตรงไปตรงมาแต่ยังอบอุ่นและนุ่มนวล โดยที่เรา

ได้รักษาสัมพันธ์ที่ดีกับคนอื่นและยังรักษาสัมพันธ์ท่ีดีกับหัวใจของเรา

2. เมื่อเรายังเด็ก เรากังวลว่าคนอื่นจะพูดถึงเรายังไงบ้าง

เราเลย พ ย า ย า ม จะทำทุกอย่างด้วยความกังวล เพราะกลัวคนที่มองเข้ามา

และไม่กล้าทำอีกหลายอย่าง เพราะกลัวคนมองไม่ดี

แต่พอเราโตขึ้นเราเริ่มรู้แล้วว่าทุกคนมีปัญหาของตัวเอง ใช่แหละ คนหลายคนบนโลก

ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น แต่เรื่องจริงก็คือ ไม่มีใครว่างพอที่จะสนใจชีวิตใครไปได้นานๆหรอก

ทุกคนล้วนมีบางอย่างในชีวิตที่ต้องจัดการทั้งนั้น เรารู้แล้วว่าที่เราไม่กล้าทำเพราะ

กลัวคนมองนั้น มันไม่มีใครสนใจนักหรอก เราน่าจะเลือกทำตามเสียงของหัวใจ

สิ่งที่เราอยากทำจริงๆไปตั้งนานแล้ว

3. เมื่อเรายังเด็ก เราอยากควบคุมทุกอย่างเราอยากทำทุกอย่างให้ดีที่สุด

เราอยากให้ทุกอย่างเป็นดังใจเรา อะไรที่ไม่ได้ดั่งใจเราก็หงุดหงิด

แต่พอเราโตขึ้น บทเรียนชีวิตสอนให้เรารู้ว่า เราควบคุมไม่ได้ทุกอย่างหรอก หรือ

จริงๆเราอาจควบคุมอะไรไม่ได้ซักอย่างเลยด้วยซ้ำ โลกมันก็จะเป็นไปอย่างนั้นของมันแหละ

ต่อให้เราไปตั้งหรือไม่ตั้งความหวังกับมันก็ตาม

4. เมื่อเรายังเด็ก เราตั้งเป้าว่าชีวิตเราต้องประสบความสำเร็จนะ

ประสบความสำเร็จคือต้องมีทุกอย่างที่เขาว่าดีกัน มีเงินมีรถ มีบ้านมีรถ มีตำแหน่ง

มีชื่อเสียง มีเกียรติยศ มีคนนับหน้าถือตา เราหลงไปกับเป้าหมายสำเร็จ

รูปที่สังคมยัดเยียดให้กับเรา

แต่พอเราโตขึ้น เราได้เรียนรู้ว่า “เห้ย ความสำเร็จของแต่ละคนหน้าตาไม่เหมือนกันหนินา”

แล้วเราไปวิ่งหาความสำเร็จที่จริงๆแล้วเราไม่ต้องการ รวมถึงเราไม่รู้ด้วยซ้ำ

ว่าจริงๆแล้วชีวิตเราต้องการอะไรกันแน่

5. เมื่อเรายังเด็ก เมื่อเราไม่รู้ว่าอะไรสำคัญจริงๆกับชีวิตกันแน่

เราเลยต้องทุ่มเทสร้างชีวิตโดยใช้พิมพ์เขียวสำเร็จรูป วิ่งไล่หาเงินทอง

ชื่อเสียงการยอมรับ ส า ร พั ด แล้วบางทีกับบางช่วงชีวิต เรายอมทุ่มทุกสิ่งอย่าง

เพื่อให้ได้สิ่งเหล่านั้นมา

แต่พอเราโตขึ้น เราทำงานหนักขึ้น จนบางทีหนักเกินไป และผลของการทำงานหนักนั้น

เราเริ่มมีสิ่งต่างๆมากขึ้น มีเยอะขึ้น เราเริ่มเรียนรู้ว่า จริงๆแล้วเราไม่ได้ต้องการทุกอย่างหนินา

บางอย่างทำไมได้มายากและใช้ความ พ ย า ย า ม อย่างมาก แต่

มันกลับให้ความสุขเราได้น้อยจัง

6. เมื่อเรายังเด็ก เราภูมิใจกับสิ่งที่เราสิ่งที่ เ งิ น ซื้ อ ไ ด้

เราทำทุกอย่างเพื่อให้มีเงินเยอะๆ แม้การทำทุกอย่างนั้น จะหมายถึงความทุกข์

ที่มากขึ้น แต่เราก็ยินดีแลก เพราะเราเชื่อว่าเงินแลกได้ทุกอย่าง

แต่พอเราโตขึ้น เราเริ่มรู้แล้วว่ามีบางสิ่งที่ เ งิ น ซื้ อ ไม่ ไ ด้ และอะไรที่ เ งิ น ซื้ อ ไ ม่ ไ ด้

มันสำคัญกับชีวิตเราเหลือเกิน เรารู้แล้วว่าอะไรสำคัญจริงๆกับชีวิตเรา ความรัก

ความสัมพันธ์ สุ ข ภ า พ เวลา ฯลฯ ของพวกนี้ เ งิ น ซื้ อ ไ ม่ ไ ด้ ทั้งนั้น เราจะเริ่ม

แบ่งเวลาจากใช้เพื่อหาเงินอย่างเดียว มา ล ง ทุ น กับสิ่งต่างๆที่ เ งิ น ซื้ อ ไ ม่ ไ ด้ มากขึ้น

7. เมื่อเรายังเด็ก เราอยากได้รักที่วูบวาบ ซาบซ่าน

สร้างความตื่นเต้นวาบหวามในหัวใจ

แต่พอเราโตขึ้น บทเรียนอันแสน เ จ็ บ ป ว ด จากความรักที่ผ่านมา

สอนให้เข้าใจชีวิตมากขึ้น

เราไม่อยากได้ความรักที่ตื่นเต้นอีกต่อไป เราแค่อยากได้ความรักธรรมดา

ความรักที่เรียบง่าย ไม่ซับซ้อน ไม่ต้องร้อนแรงมาก แค่อบอุ่นใจที่ได้อยู่ใกล้

มันก็ดีเกินพอ…

8. เมื่อเรายังเด็ก เราคาดหวังกับความรักเราไว้สูงมาก

เราอยากได้คนรักที่ตรงตามสเปคของเรา ต้องรูปร่างหน้าตาประมาณนี้

ต้องฐานะประมาณนั้น ต้องนิสัยแบบนี้ อย่างนี้

แต่พอเราโตขึ้น เราเริ่มรู้ว่าคนรักมักไม่ได้มาแบบสำเร็จรูป ความรักของเรา

มันต้อง DIY มันต้องปรับ มันต้องเรียนรู้ มันต้องผัดไปชิมไป มันต้องอดทน

และปรับตัวเข้าหากัน ไม่มีหรอกคนรักที่สมบูรณ์แบบ ไม่มีหรอกความรัก

ที่เป็นแบบที่สมบูรณ์

9. เมื่อเรายังเด็ก ความทุกข์ของเราหน้าตาไม่ซับซ้อน

เ จ็ บ สุดคือหกล้ม ร้องไห้เสร็จ ไม่กี่วัน แ ผ ล ก็หาย

แต่พอเราโตขึ้น โลกทดสอบเราด้วยความทุกข์ที่ซับซ้อน เข้มข้นและหลากหลาย

เราไม่มีทางรู้เลยว่าทุกข์ที่เรามัน เ จ็ บ ที่สุดของชีวิตแล้วรึยัง บางความทุกข์

ร้องไห้แค่ไหนก็เหมือนจะไม่พอ บางความทุกข์ แ ม้ เ ลื อ ด จะหยุดไหล

แต่ แ ผ ล มันจะไม่มีวันหายไปเลย

10. เมื่อเรายังเด็ก เรายังอ่อนหัดต่อโลกนัก

แต่โลกก็ไม่เห็นจะอ่อนโยนกับเราเลย เรามีอีโก้ เราโกรธง่าย เ ก ลี ย ด ง่ า ย

หงุดหงิดง่าย เราคิดมาก เราทุกข์ง่าย ทุกข์มากและทุกข์นาน

แต่พอเราโตขึ้น เราแอบหวังว่าโลกจะใจดีกับเรามากขึ้นแต่ไม่เลยโลกกลับยิ่ง

โ บ ย เ ฆี่ ย น เราหนักกว่าเดิมอีกแต่ตอนนี้เราอยู่เป็นแล้ว เราเรียนรู้จะปล่อยวาง

ความทุกข์เดิมๆให้มันแล้วไป เราเรียนรู้ที่จะปล่อยผ่านไม่ให้ความทุกข์ใหม่ๆ

ผ่านเข้าหัวใจได้ง่ายขึ้น

11. เมื่อเรายังเด็ก เราอยากครอบครองทุกอย่าง

เราอยากควบคุมทุกอย่าง เราอยากได้อยากมีอยากเป็น พอได้อันนึงแล้วก็

อยากได้อีกอยากได้เพิ่มไม่เคยมีจุดสิ้นสุด

แต่พอเราโตขึ้น เราเริ่มตระหนักรู้แล้ว ว่าหรือแท้ที่จริงเราไม่ต้องการอะไรเลย

หรือจริงๆแล้ว เราแค่ต้องการมีความสุขแบบ เ นื้ อ แท้ ไม่ได้สุขแบบวาบหวาม

เว่อร์วังปังว่ะ อะไรแบบนั้น แต่เป็นสุขแบบปิติ เรียบง่าย นุ่มๆอุ่นๆ และชื่นใจแค่นั้น

บางทีกว่าที่เราจะรู้ว่าโลกอยากสอนอะไรให้กับเรา เพื่อให้เราเข้าใจธรรมชาติของโลกนี้จริงๆ

ว่าโลกนี้มันก็เป็นเช่นนั้นของมันแบบนี้แหละ กว่าที่เราจะรู้… เราจะโดนบทเรียนที่เข้มข้น

เราโดนข้อสอบที่จัดหนัก เราสอบตกแล้วตกเล่า เราโดน เ ฆี่ ย น ตี เมื่อทำผิด เราอาจ

ต้องจ่ายด้วยความ เ จ็ บ ป ว ด ราคาแพงเหลือเกิน แลกมาเพื่อเราจะได้เรียนรู้บทเรียน

เรื่องการอยู่บนโลกใบนี้ แต่นี่เราโตขึ้นแล้วหนินา… เราเลิกคาดหวังว่าจะได้บทเรียนง่าย

หรือไปคาดหวังให้โลกใจดีกับเราอีกต่อไปละเราจะมองโลกนี้ด้วยความเมตตา และ

ความเข้าใจและอยู่กับมันต่อไปด้วยความสุข จากหัวใจที่เบิกบานอย่างแท้จริง

ขอขอบคุณ K r u c h a i g o o d s t o r y

Load More Related Articles
Load More By admin2
Load More In ความรู้

Check Also

วิธีเปลี่ยนตัวเองให้ “ใช้เงินเป็น” ไม่ขัดสน มีเงินให้เก็บ

เรื่องเงินเป็นสิ่งสำคัญ ในการใช้ชีวิตเพราะทุกอย่างมีราคาของมัน แต่หลายคนก็ มีปัญหาเรื่องนี…